Samaín

Vivimos días de Outono, choiva, vento, nubes que tornan o día en escuridade, os días fanse máis pequenos e as noites máis longas, pero a pesar diso non se poden vislumbrar as estrelas...
Finalizamos Outubro e comezamos Novembro. O tempo semella ser sabío e saber que época vivimos pois deixanos uns días propios de defuntos, de recollidas nas casas, de sentarse a ver unha película e de espertar entre nós as terroríficas historias de mortos vivintes...
Pasou o tempo das castañas e comezan a verse nas portas as cabazas, de facer pasteis con elas, de pintarlles caras terroríficas, as visitas a ceminterios, a picardía dos máis graciosos á hora de meter medo e escoller os seus atuendos...
Vivimos días de Outono, e si no resto do mundo se vive Halloween, en Galicia, vivimos o Samaín.





Deixovos unhas cancións para a ocasión!





FELIZ SAMAÍN

María
.

Pausa

Boas a todos.
Levo un tempo sen escribir tan asiduamente como antes. A razón: presentarme a concursos literarios, polo que a maioría das cosuas que escribo son para enviar e as bases dos concursos impiden que estea publicado o relato ou microrrelato en ningún tipo de medio incluídos os blogs.
Espero publicar algo da miña imaxinación pronto!
gracias a todos os que me ledes!
saúdos!

---

Buenas a todos!
Llevo un tiempo sin escribir tan asiduamente como antes. La razón: presentarme a concursos literarios, por lo que la mayoría de cosas que escribo son apra enviar y las bases de esos concursos impiden que dichos textos estean publicados en ningún tipo de medio incluídos los blogs.
Espero publicar algo de mi imaginación pronto!
gracias a todos los que me leeis!
Saludos!



María
.

VOLUNTARIADO: Na busca de voluntarios en Compostela

Pois para a semana empezamos en Compostela para intentar incorporar novas persoas voluntarias, as charlas serán de temática variada e centrarémonos na USC, en ambos Campus.
Este é un estracto do que alí se vai falar:

Sopa de ideas e outras creacións: A importancia da Comunicación no mundo das ONG

Unha mesa, un mantel, varias cadeiras, pratos con letras e gañas de idear. Estes son os materiais imprescindibles cos que se celebrará o taller “Sopa de ideas e outras creacións”, unha proposta de escritura creativa que estimule a reflexión sobre conceptos tan cotiás como o xornalismo actual, a comunicación ou o papel do propio espectador televisivo. Coa idea de “poñer a mesa” nunha aula da Facultade de Xornalismo de Santiago preténdese xerar un espazo de encontro e intercambio de ideas que animen a cuestionar conceptos, debater, aprender e crear.

Bo proveito!

•Día: 19 de outubro

•Hora: 12:00 horas

•Lugar: Aula 4

Facultade de Ciencias da Comunicación


Faltas ti! Descubre o voluntariado...

"Por qué unha persoa é voluntaria?", "Que significa ser voluntario?", "Para que ser voluntario?" ou mesmo "Como e onde se pode ser voluntario?" A todas estas cuestións intentarase respostar na charla, onde se mostratán as experiencias de voluntariado en temas como a sensibilización ou a educación.

•Día: 21 de outubro

•Hora: 20:15 horas

•Lugar: Aula 4

Facultade de Psicoloxía



"Banca ¿vs/&? Ética

FIARE"


"Están a ética e a economía naturalmente enfrontadas? Existe algo máis que a economía puramente do capital? É posible facer uso da economía como ferramenta para o desenvolvemento humano? Por suposto! A economía responsable, a economía alternativa e solidaria existe e ten ferramentas moito máis alá da economía doméstica. Fiare pode ser unha delas. Achégate a descubrir esa outra cara da economía, a da conciencia."

•Día: 26 de outubro

•Hora: 20:15 horas

•Lugar: Aula 4

Facultade de Ciencias Económicas e Empresariais



"Experiencias de Cooperación en medio ambiente e desenvolvemento rural en Centroamérica"

Roberto Roget, recén chegado da súa estancia en Nicaragua dentro do Programa de Coñecemento da Realidade tratará de achegarnos as súas vivencias dntro das comunidades nicaragüense onde Enxeñería Sen Fronteiras está traballando así como os proxectos que esta ONGD está desenvolvemento en Centroamérica.

•Día: 27 de outubro

•Hora: 20:15 horas

•Lugar: Aula 3

Facultade de Bioloxía



Faltas ti! Descubre o voluntariado...
A sede compostelán abrirá as súas portas para que a través de fotos e experiencias en primeira persoa, todo aquel que queira, poida conocer que fan as persoas voluntarias de Enxeñería Sen Fronteiras nos distintos ámbitos de traballo que a ONG desenvolve en Santiago, educación, sensibilización e proxectos de cooperación internacional.

•Día: 3 de novembro

•Hora: 20:15 horas

•Lugar: Local de Alumnos

Escola Tecnica Superior de Enxeñeria (ETSE)

Chile y sus mineros

Hoxe vou deixar un resumo /pequenos recortes dunha noticia sacada de:
http://www.diagonalperiodico.net/No-se-salvaron-todos-los-mineros.html

na que versaba xunto o titular:EN LA ÚLTIMA DÉCADA HAN MUERTO 400 TRABAJADORES DE LAS MINAS CHILENAS.

Mina San José batió records de audiencia; incluso el día del rescate ocupó portadas de los diarios más importantes del mundo. Nunca antes otro acontecimiento chileno había logrado un éxito de tal magnitud, ni siquiera el terremoto mantuvo en vilo a tanta gente.
...
De nuevo lo sensacionalista opacó la oportunidad de profundizar en las causas y de hacer un verdadero periodismo de denuncia. Durante los dos meses que ha durado el show poco se ha hablado de la realidad de los mineros en Chile. Horas y horas de transmisión sólo han servido para describirnos la historia de los protagonistas, llegando incluso a sus devaneos amorosos e infidelidades. Sobre las irregularidades, la explotación, el impacto ambiental, la evasión fiscal y la inseguridad de otras minas chilenas no clausuradas, nada.
Pero es que si uno no forma parte del circo mediático no es noticia y así les ha sucedido a al menos otros siete trabajadores de otras minas que fallecieron durante los dos meses que duraron las tareas de rescate y que pronto serán olvidados junto a los casi 400 mineros chilenos, que, según datos del estatal Servicio General de Geología y Minería, murieron en la última década.
...
En un país que sigue siendo principalmente exportador de materias primas, todos los mineros saben, pese a que pocos medios lo han reproducido, que el aumento de los precios internacionales del cobre, el carbón y el oro es proporcional al incremento de muertes y explotación en los yacimientos gestionados por grandes corporaciones. Parte de esta influencia del mercado en la explotación de los mineros tiene su origen 1981, cuando José Piñera, ministro de minería de Pinochet y hermano del actual presidente, impulsó la privatización del sector poniendo fin al proceso de nacionalización minera llevado a cabo por Salvador Allende.

Incendio en Romero Donallo

Bueno, publicar esta entrada a estas alturas queda un pouco fóra, pero tiñaa a medias (faltaban as fotos) así que agora deixo aquí comentado o suceso...

Ardeu a casiña en fronte da Galuresa... ía eu coa miña familia tan tranquila, disposos a entrar na cidade compostelana cando...ruídos de sereas de bombeiros...que pasaría? uns metros adiante xa se resolvían as nosas dúbidas!

Presentación ESF Galicia - Tempada 2010 / 2011

miércoles 29 de septiembre de 2010
Videoentrevista: Dinorah e Sabela, voluntarias PCR en Honduras
Continuando coas videoentrevistas, esta semana, Dinorah e Sabela enviáronnos un video ideado e realizado por elas mesmas. Nel aproveitan para presentarnos brevemente a súa labor de voluntarias nos Proxectos de Coñecemento da Realidade (PCR), concretamente no marco do proxecto de Honduras no que participan.


Disfrutádeo!





Máis info:

•En qué consiste un Proxecto de Coñecemento da Realidade (PCR)? Qué tipo de tarefas conleva?

•Coñece a participación de ESF no marco do proxecto do recurso hídrico en Honduras.

Publicado por amaneiro en 09:49 1 comentarios Enlaces a esta entrada Etiquetas: Proxectos de coñecemento da realidade, videoentrevistas
domingo 26 de septiembre de 2010
Presentación ESF Galicia - Tempada 2010 / 2011
A ONG para o desenvolvemento Enxeñería Sen Fronteiras Galicia (ESF Galicia) organizará unha serie de conferencias informativas coas que pretende presentarse, dar a coñecer e achegar a todo o público en xeral, as actividades e proxectos que está levando a cabo, así como facer un chamamento á participación de posibles novos voluntarios.

Estes eventos desenvolveranse:

· Día: Xoves, 30 de setembro de 2010
· Hora: 20:00h
· Lugar: Fundación Caixa Galicia. Cantón Grande, 21 – 24. A Coruña.

· Día: Luns, 4 de outubro de 2010
· Hora: 12:30h
· Lugar: Escola Técnica Superior de Enxeñeiros de Camiños, Canáis e Portos da Universidade da Coruña. Campus de Elviña, s/n. A Coruña.


Asemade, levaranse a cabo máis conferencias de presentación, nas cidades de Santiago, Ferrol, Lugo e Vigo; eventos que anunciaremos próximamente.

ESF Galicia é unha ONGD que busca contribuír á construción dunha sociedade mundial xusta e solidaria poñendo a tecnoloxía ao servizo do desenvolvemento humano. Pero sobre todo ESF é unha asociación de persoas, con pensamentos e sentimentos distintos, que traballan xuntos aportando as súas opinións e coñecementos.

ESF Galicia está presente en distintas cidades galegas (A Coruña, Ferrol, Santiago de Compostela, Lugo e Vigo). Nestas sedes, as persoas voluntarias adoitan dividirse en diferentes grupos de traballo, sendo os principais: Sensibilización, Voluntariado, Educación para o Desenvolvemento, Proxectos ou Programas de Cooperación Internacional, Tesourería, Sistemas Informáticos... Pero ademáis, como sede, realízanse actividades de concienciación social, sensibilización, difusión e educación, é dicir: cursos, exposicións, charlas, publicacións… coas que se pretende que dar a coñecer e informar á xente do que está a acontecer no mundo, e que a miúdo non é accesible a través das canles de comunicación habituais.

Estas conferencias de presentación están abertas a todas aquelas persoas interesadas na Cooperación para o Desenvolvemento, así como voluntarios, responsables de programas e proxectos de cooperación, organizacións non-gobernamentais, medios de comunicación, etc…

Para máis informacións, os interesados poden contactar con:

· Enxeñería Sen Fronteiras Galicia.
Escola Técnica Superior de Enxeñeiros de Camiños, Canais e Portos.
Campus de Elviña, s/n.
981 16 70 00 Ext.: 1479
info@galicia.isf.es
http://www.galicia.isf.es

La lista "Best WorkPlaces España 2010"

Que é esto?
Pois é unha lista que leva 50 nomes de empresas que mellor entorno de traballo teñen.
Son escollidas de entre 250 empresas tras un exhaustivo análisis e serven de referente internacional en consultoría de investigación e gestión de RR.HH.
Este análisis levao a cabo o Instituto Great Place to Work.
E resulta que a pesar da crise vixente no momento, as mellores empresas foron capaces de crear máis de 2000 postos de traballo durante o pasado 2009!!!
Na análise que se fai, mírase o rendemento de todas as empresas avalado polo crecemento económico do 4'8% respeto ó ano anterior.
As empresas afortunadas de encabezar esa lista este ano son: Vodafone, Louis Vuitton, Cisco, Softonic e Bain & Company.


Xa sabedes onde pedir traballo!!

El Proceso de Coaching

En el proceso de coaching se parte de la premisa de que el coachee (quien recibe el coaching) es la persona misma que cuenta con la mayor y mejor información para resolver las situaciones a las que se enfrenta. En vez de enseñar, el entrenador facilita al pupilo a que aprenda de sí mismo. En este sentido, el proceso requiere básicamente de los siguientes 7 pasos:

1 Observar - La observación será fundamental para que el entrenado encuentre soluciones. A través del posicionamiento en nuevos puntos de vista, y la observación de los paradigmas, creencias y conductas que se practican, el individuo podrá elegir entre nuevas alternativas que le apoyen a construir los resultados que busca.

2 Toma de conciencia - La observación permite la toma de conciencia, básicamente acerca de nuestro poder de elección. El entrenador centrará al pupilo en las elecciones que toma y las consecuencias que ellas crean, brindándole herramientas específicas para elegir con mayor efectividad y elegir conscientemente.

3 Determinación de objetivos - Es esencial para todo proceso de coaching, el contar con objetivos claramente definidos. Este será el paso crucial hacia la obtención de los mismos y servirá de guía para la toma de decisiones y acciones.

4 Actuar - Una vez reunida toda la información, hay que actuar de una forma sostenida en el tiempo. El entrenador acompañará de cerca este proceso superando las dificultades que suelen aparecer en la puesta en práctica.

5 Medir - En todo momento es imprescindible comprobar si nos acercamos o nos alejamos del objetivo marcado. Esto permitirá tomar acciones correctivas y así contribuir a la obtención de los logros buscados.

6 Acción comprometida - Todo proceso de coaching concluye con una acción comprometida alineada con el plan de acción establecida previamente entre el entrenador y el cliente.

7 Motivar máximo a tus oyentes.


[http://es.wikipedia.org/wiki/Coaching]

Vigo - Baiona: cambio de aires

10-12/09/2010

É curioso, pero parece que o mes de setembro se instaurou na miña vida para ser o mes de visita á cidade de Vigo.

Non moi lonxe desta mesma data que sinalo no comezo, no mesmo mes, pero un ano atrás atopábame por esas terras nunha compañía estupenda.

Este ano, volvin ter unha compañía marabillosa, ainda que falta un dos pés do banco... pronto espero recuperalo!

Foi unha viaxe que precisaba, que chegou nun momento no que semella que vas afogar e que gracias a ela despexei a mente e collín un soplo de aire fresco para continuar uns pasos máis antes cerrar a etapa vital que disfruto.

Escoitando as miñas plegarias, presentouse unha fin de semana cun tempo perfecto, soleado, ideal para disfrutar de praia, paseos e xelados. E así foi.

Unha fin de semana intensa, con moitas e variadas experiencias e sentimentos: de alegría, de nostalxia, de tristeza, de confidencias, de 'deporte', de relax...

Podo dicir que fixen, vivín e sentín un pouco de todo e que o cambio de aire me axudou a seguir adiante, porque o importante é disfrutar o que se poida de todo o que vivimos.

Espero poder repetir pronto da compañia e vivir novas aventuras!
;)

[felicidades Laura]

Esperanza

Si de repente sintes que as cousas non van ben, ou non van como deberían, si parece que o mundo se vén encima e todos están contra ti, non debes perder nunca a esperanza de que algo bo virá. Que o tempo fará que tornen as cousas e pouco a pouco se irán encauzando de novo, pois tras a tormenta vén a calma e o río volve ao seu.

Non desesperes si ese encauzamento leva tempo, pois si o fai rápido pronto se volverá saír, pero si o proceso é longo quedará ben curado. As présas non son boas en ningún ámbito e se consegues curar ben algo, podes ter a tranquilidade de que non te volverá derrumbar!


María
.

Pesimismo

Apagado, sen ánimos, sen esperanza...
Sentimentos negativos que che fan pensar que vales pouco e a túa vida é nada...


María
.

Ágatha Christie

Hoxe é o 120º aniversario do nacemento da escritora.

Como amante da literatura que me considero, e seguidora da autora, poño algunhas señas hoxe aquí (información sacada de http://es.wikipedia.org/wiki/Agatha_Christie ).



Agatha Mary Clarissa Miller Christie Mallowan DBE (15 de septiembre de 1890 – 12 de enero de 1976), conocida como Agatha Christie, fue una escritora británica de novelas policíacas. También escribió novelas románticas bajo el seudónimo de Mary Westmacott. Es conocida como la Reina del Crimen.

Producción literaria
Christie publicó más de ochenta novelas y obras de teatro, principalmente del tipo de la habitación cerrada y de argumentos donde interviene uno de sus personajes principales, Hércules Poirot y Miss Marple. Aunque le gustaba variar la forma establecida del relato de detectives (uno de sus primeros libros, La muerte de Roger Ackroyd, es famoso por su sorprendente desenlace), era escrupulosa en jugar limpio con el lector al asegurarse de dar toda la información para resolver el problema.

La mayoría de sus novelas y relatos se han llevado al cine, algunos en más de una ocasión, como Asesinato en el Orient Express y Muerte en el Nilo.

Agatha Christie estuvo escribiendo desde el final de la Primera Guerra Mundial, cuando creó a su personaje Hércules Poirot, el pequeño detective belga con su cabeza con forma de huevo y su pasión por "el orden y método", y desde entonces uno de los detectives más populares desde Sherlock Holmes. Poirot y sus otros detectives, como Miss Marple, han aparecido también en las numerosas películas, programas de radio y representaciones teatrales basados en los libros de Agatha Christie.

Varios de sus libros han sido publicados a título póstumo, entre ellos su autobiografía.

Además de ser escritora detectivesca, Agatha Christie escribió 6 novelas románticas bajo el pseudónimo Mary Westmacott, algunas obras teatrales y un libro de poemas.

Una de las características principales de la prosa detectivesca de Agatha Christie es que se desarrolla en lo que se denomina el whodunit; lo que permite al lector ensayar hipótesis y en suma intentar adivinar la identidad del culpable antes de acabar la lectura del relato.

OBRAS:

Agatha Christie escribió 80 libros, todos dentro de la categoría del suspense y el misterio, donde usó a siete personajes principales como detectives, habiendo casos donde estos se agrupaban para resolver el crimen.

Otras obras
1937 Murder in the Mews (cuatro relatos con Hércules Poirot)
1971 The Golden Ball and Other Stories (quince relatos)
1973 Akhnaton - A play in three acts
1979 Últimos casos de la señorita Marple
1997 While the Light Lasts and Other Stories

Obras en colaboración:
1931 The Floating Admiral escrita con G. K. Chesterton, Dorothy L. Sayers y otros miembros del Detection Club.

Obras de teatro adaptadas en forma de novelas por Charles Osborne:
1998 Black Coffee
2001 Una visita inesperada (The Unexpected Guest)
2003 The Spider's Web

Obras escritas como Mary Westmacott
1930 Giant's Bread
1934 Unfinished Portrait
1944 Absent in the Spring
1948 The Rose and the Yew Tree
1952 A Daughter's a Daughter
1956 The Burden

Obras para radio
1937 The Yellow Iris
1947 Three Blind Mice
1948 Butter In a Lordly Dish
1960 Personal Call

Obras para televisión
1937 Wasp's Nest

Sus novelas policíacas han sido traducidas al español por la Editorial Molino.

Increíble...

...como nun só día poden cambiar tanto as situacións, as ideas e pensamentos, as emocións e sentimentos...
Navegando á deriba nun mar de dúbidas comezas un novo día. É raro e difícil saber con certeza como vai ser un día novo na vida, pero sí hai cousas que esperas e cousas que non.
Non se esperaba (ou si) que perdese a selección española de fútbol fronte a Arxentina, e tampouco se esperaba que na tormenta de dúbidas soprase tanto o vento como para cambiar de dirección tantas veces en apenas horas.
Barallábanse (e barállanse) tantas posibilidades que semellaba non ía chegar unha soa baralla.
Unha ola xigante parece que te afunde, pero coa mesma o vento cambia e segues a flote...
Segues estando nun mar de dúbidas, pero vislumbras un claro...

E eso pasa en tódolos ámbitos da vida, o que hai que ter claro é que nunca se deben baixar os párpados ou pechar as portas a nada...

Como di unha boa amiga miña, a batalla ainda non está perdida...


María
.

Noite Estrelada

Tumbada. Como tantas outras veces, na tumbona, mirando o inmenso universo, repleto de estrelas, sentiu unha vez máis a presenza da soidade.
Imaxinara tantas veces estar contemplando o ceo estrelado das noites de verán con ese alguén especial!
Albergaba no seu interior tanto cariño para dar en pequenos frascos que transformasen en inesquecibles momentos tan sinxelos!
Máis a pesar de todo iso, dos seus desexos e sentimentos, alí se atopaba ela unha vez máis, tumbada. Como tantas outras veces, na tumbona, mirando o inmenso universo repleto de estrelas...



María
.

Cousas que Contarche

Hai tantas cousas que me gustaría contarche...pero non sei nin por onde nin como comezar.
Gustaríame que sobeses todo o que pasa pola miña cabeza sobre ti, o que sinto, máis non atopo as verbas coas que cho explicar.

Hai tantas cousas que me gustaría contarche e non atopo o momento...
Pensei que a pequena distancia que nos separaba non era nada, que no fondo te tiña preto...pero que eu o pensase non foi suficiente.
Parece ser que a distancia só se vence si o amor é mutuo e verdadeiro...Será que o noso non o é?

Hai tantas cousas que me gustaría contarche...espero que cando o faga, non sexa demasiado tarde...



María
.

O que son as Cousas...

...porque unha vez máis, sorprendinme!

Hoxe deuseme por revisar antigas entradas do blog, releer algunhas, as que máis me chamaban a atención polo título que eu mesma lle puxen. Da maioría lembraba exactamente o que puxera noutras, tiña algunhas dúbidas.

E hai que ver o que son as cousas, que a cada palabra que lia íanme acordando os "por qués" de cando as escribín, os sentimentos que reportan, as ideas que fan recordar, e incluso, parece que fose cousa do destiño lelas para recordar cousas que sabes e pareces esquecer...


María
.

Reencontros, Risas, Perseidas e Despedidas

Unha noite para non esquecer.

"Entre amigos o tempo pasa máis de prisa, todo é moito mellor, a vida vese dende outras perspectivas, a de cada un dos que te acompañan. Cando tes un momento baixo acudes a eles e a cousa cambia, pero cando tes un bo momento e amigos con quen compartilo, ese momento vólvese inesquecible! (María)".

Estas verbas que xa teño posto noutra entrada serven exactamente para expresar o que se sinte estando con xente como coa que pasei a noite de onte.
----

"Dende o primeiro momento avistaba unha gran velada, coma sempre que quedaba con eles.
Ainda que non tiña moi claro a quen se ía atopar, sabía que vería a xente que lle apetecía ver. Xente coa que compartiu momentos e coa que se sente a gusto pasando o tempo, coa que lle gusta vivir experiencias.
Xa levaba un tempo se atoparse con eles e ás veces eran necesarias estas "quedadas" por calquera que fose o motivo.
Necesitaba atoparse con eles, compartían confidencias, segredos, murmullos, rumores...
Nunca se sabe o ben que senta un paseo por Compostela podendo falar de todo, tendo conversas sen ánimo de lucro e creando anécdotas en distintos recunchos da cidade, ata que se vive!
Compostela é unha cidade especial, esta era unha semana de maxía dende o ceo estrelado. Era semana de Perseidas, podía pasar calquera cousa. Ainda que sabía que despois do reencontro, das risas e a pesar das perseidas, chegaría a despedida. Pero non será longa a estancia, e farase levadeira a distancia si se mira de facerlle unha pausa en medio e de rematar o encontro cun "ata logo" ou "falamos", porque cando verdadeiramente sintes a despedida, loitarás porque esas dúas expresións non sexan palabras que leva o vento...
E esa noite todos sabían que o cumprirían."


María
.

Historias que se repiten...

Cansada de ver sempre o mesmo, de revivir unha e outra vez a mesma historia.
Tan só busca deixarse levar para descubrir novas paisaxes.
Busca a conquista pouco a pouco "cal" cabaleiro, sembrando sentimentos dos que brotarán, nun futuro, o cariño e o amor...


María
.

Realidade e Ilusión

Unha vez que a Ilusión comeza a nacer, a realidade deixa de ser obxetiva, é iso o que nos fai sufrir, sempre ves máis aló.
As pequenas faltas son grandes avismos...
Ausencias que antes non tiñas, agora fanse insufribles...
Sempre esperas e precisas máis.
A distancia que nun inicio vias pequena e superable convertiuse agora nun forte muro...


María
.

31-07-2010 .- Fin de Festas Apóstolo 2010: Ano Santo

Xacobeo 2010.

Ano Santo 2010.
Un ano que non se volverá repetir en 11 anos!

A primeira entrada do mes de Agosto será adicada a un evento do mes de Xulio/Santiago: o acontecemento que se deu en Santiago de Compostela na noite de onte, día de peche das festas do Apóstolo 2010: "O fogo pequeno".

Nesta velada o que esperas ver en Compostela, a parte de concertos para pechar os días de festas (e este ano máis ainda sobre todo coa actuación que Jean Michele Jarre ofreceu na escalinata da catedral) pois un espectáculo de luz un pouco menos que o día 25, pero de igual interese e espectación.

"A noite presentábase estupenda. Estábase moi ben ao aire libre.
Aparcamos e fomos comer algo, había que cear antes de ver estoupar o ceo en luces de colores.
A hora achegábase así que apuramos os bocados. Non queríamos perder o comezo e o programa do Concello de Santiago poñía que dito evento tería lugar ás 23:00 h na Escalinata do Campus Sur (como veces anteriores).Chegamos a tempo e collimos un bo sitio, pero sorpresa a nosa cando pasado xa un tempo das 23h, aquelo seguía sen comezar.
Cada vez chegaba un pouco máis de xente, turistas e habitantes de Santiago e arredores. Moitos pensaban que xa chegaban tarde e se perderan o espectáculo. Grata sorpresa cando descubriron que chegaban a tempo, pero a súa cara foi mudando cando daban as 12 da noite e aquelo seguía sen comezar.
Ó pouco vironse un fogos artificiais asomar por detrás da arboreda da alameda. Sorpresa para todos pois a primeira idea é que cambiaron o lugar e non avisaran. Pero non, eses resplandores pertencían ao concerto.
Pronto soubemos que se farían esperar ata que dito concerto rematase, pero non avisaron co debido tempo e a xente que estaba esperando...desesperou.
Cada vez o campus estaba máis cheo de xente e como si non fose coller (é un espazo aberto) apretábanse uns contra outros. Pronto non podíamos movernos do noso sitio.
Deron as 00:30h e a xente "desesperada", cansada e aburrida de esperar, comezou a abuchear, silbar e facer palmas acompasadas en sinal de protesta, a imaxe a verdade, quedaba mal de cara aos turistas.
Finalmente ás 00:50h os responsables de facer estourar os fogos apareceron pola escalinata para dar comezo ó "espectáculo".
Sorpresa a nosa cando no segundo estourido se queda baixo e cae ardendo sobre os que alí nos atopábamos. Exactamente 2 persoas máis aló do meu lado.

Claro, cheo como estaba aquelo, cando se quixo apartar uns bateron en outros e...ao chan! Mentras, os fogos, seguían saíndo. Algún que outro explotou na escalinata...

E incluso dos que saíron logo os casquetes caían sobre as nosas cabezas!"

Ó rematar as rúas estaban ateigadas de xente...

E puidemos comprobar que máis cousas caían do ceo preto de onde estabamos...

Parece que considero a noite unha catástrofe, pero non. Fóra destes acontecementos O ESPECTACULO ESTIVO Á ALTURA DO ANO e deixou unhas bonitas imaxes no ceo compostelán para poñer o broche a un ano especial...

E pola miña parte, a velada tivo todo o necesario, risas, aire libre, fogos e sobre todo, boa compañía!

María
.

Palabras

As palabras, son palabras. E a literatura está para que cada quen interprete esas palabras, por iso dependendo de cando as leas, como te sintas nese momento, quen as escribe... entenderás unha cousa ou outra, significarán algo ou simplemente serán palabras...
Poucas veces se interpreta o que se quere decir no momento que son escritas.
Pasa o mesmo cando esas palabras se transmiten a través da vía oral.

Polo xeral non se pensa en como nos interpretará quen nos escoita (si nos paramos algo máis no "Lector"), senón só no que nós queremos decir porque na nosa mente está todo claro.

Ás veces paga a pena sentarse a disfrutar da vida, darlle ó botón de "pausa" e falar tranquilamente nunha terraza veraniega ou ó calor da chimenea no inverno...

María
.

Uns Segundos 'da' Vida

É increíble como a vida de calquera pode cambiar nuns segundos! Estas verbas son moi manidas, sobre todo recentemente, pois non deixamos de aludir ó continuo cambio que sufrimos na sociedade. Si todo vai de présa, as nosas vidas tamén. Pero en realidade todo e dende sempre pode cambiar en apenas uns segundos. Unhas palabras, unha imaxe, un recordo...con que só apareza calquera delas ante nós no que tarda en moverse a agulla dos segundos no reloxo de calquera, todo pode cambiar. E da maneira menos esperada. Para ben ou para mal.

---

Atopábase cansa así que decidiu irse deitar. Pronto conciliou o sono, máis algo non ía ben.
Aquelo que a rondaba non se fixo agardar e espertouna sobresaltada.
Aturdida e sen saber como reaccionar pasou un dos peores momentos da súa vida. En cuestión de segundos estaba no hospital. O seu corazón era unha máquina que traballaba cun ritmo independente ó do seu corpo. Facíase notar como órgano potente.
O seu corpo sufriu un cambio, a súa vida xirou completamente, pero tamén a daqueles ligados a ela.

María

----

Ás veces non é un só suceso o que fai que a nosa vida cambie, que os nosos puntos de vista, as nosas prioridades muden. Son un cúmulo deles, e tras ese cambio non te sintes con forza de facer cousas que antes dirías "sí" sen pensar máis. As responsabilidades son outras e de ti dependen máis persoas.
Daste de conta de que con pequenos xestos se poden cambiar moitas cousas. Si en tempo de nada, porque é ben minúsculo o tempo non que pode cambiarche a vida, poden cambiar tantas cousas, o destino, con poucas cousas poderemos cambiar o mundo.
O tempo pasa por diante mudándonos, e nós a el. Por el morremos e por el vivimos! O que non podemos é deixar que pase manténdonos á marxe e disfrutar dos cambios positivos que nos ofrece.
Sempre debemos pensar que tra-la tormenta virá a calma...


María
.

Grupo de Jueves Clínicos

Entre amigos o tempo pasa máis de prisa, todo é moito mellor, a vida vese dende outras perspectivas, a de cada un dos que te acompañan. Cando tes un momento baixo acudes a eles e a cousa cambia, pero cando tes un bo momento e amigos con quen compartilo, ese momento vólvese inesquecible! (María).

****
Hai tempo que quería publicar esta entrada, pois leva en borrador dende o 27 de Abril!!! Pero ainda me faltaban cousas por vivir para poñer aquí e necesitaba atopar as palabras axeitadas para contar o que quero dicir...

"Grupo de Jueves Clínicos", haberá xente que se pregunte que é esto, moitos á que esta entrada non lle resulte de ningún interés, pero é que esta entrada vai adicada a aqueles membros do grupo e que durante este ano foron as persoas que posiblemente máis vin en todo o curso académico (o derradeiro cabe destacar), posiblemente as persoas coas que máis tempo convivin!

"O Grupo de Jueves Clínicos" naceu un pouco de todos pero tomou como líder indiscutible a Ana pola súa pericia contando chistes que ela mesma inventa a maioría de veces. Unha pericia que pouco a pouco foi contaxiando ó resto de membros e que moitas veces sen saber cómo, deixaban (e deixan) sair da súa boca unhas verbas que causaban a máis grande das carcajadas. E cando non eran chistes eran incríbles anécdotas!

Pouco a pouco foron entrando nel máis persoas sendo agora un Pequeno Gran Grupo de amigos que o pasan estupendamente cada vez que se reúnen e onde nunca faltan as risas e o bo ánimo. Se non chegas con ese ánimo, non te preocupare, seguro que ós poucos segundos de contacto co grupo cambia de maneira positiva!

Penso que, sen ser a nosa intención, chegamos a sacar un sorriso a máis de un que se atopaba preto noso, ben polo que diciamos, ben porque se risen de nós, pero...unha cousa importante é saber rirse dun mesmo, e nós iso sabémolo facer, caracteriza a persoas intelixentes e que saben sair adiante.
A nosa risoterapia particular fixonos ter a todos un mellor ánimo e levar este curso da mellor maneira posible: entre amigos e de risas.

Gracias de verdade a todos e cada un dos seus membros: Ana, David, Paula, Mabel, Maika, Marián, Laura, Lucía e o último, pero máis importante...ARTURO, porque Emilio está no noso pensamento e corazón, pero físicamente non se pronuncia moito de maneira oficial. Extraoficialmente nin el sabe a de veces que intervén!!! ;)

Espero compartir máis sorrisos con vós, máis comidas, máis ceas, máis karaoques, e tan pronto estea preparado todo para o "Diseños II Festival"(lease con acento inglés)...avisaremos a todos os membros!!!!
ah!! e non olvidedes o "Finde-Extrem"!!!!jejejejejejeje

Sentimento Imaxinado

Algún día volverás a manifestarte ou tan só eras un personaxe na miña mente?
Ainda que quizais era mellor que foses inventado e vivir sempre nunha fantasía para evitar o temor a sentir que unha vez máis, a historia se repite.

María

-----

"Un Momento de Abril"

Esta mañana escuché en el jardín de tu casa
Una canción que decía algo parecido
A lo que venia pensando
Mientras tú leías un libro
Y me quedé sin palabras
Porque no tuve ni tengo el valor de decirlo
Que me hubiera casado contigo,
de habérmelo pedido
Y luego me he ido
Y me han venido de golpe
Las cosas que te hubiera dicho
Las cosas que nunca te digo
Porque siempre me pasa lo mismo
Y luego me he ido
Y me han venido de golpe
Las cosas que te hubiera dicho
Las cosas que nunca te digo
Porque siempre me pasa lo mismo

[La bien Querida]

Unha Nova Etapa

Finalizados os exames de Xuño e á espera dos de Setembro (que se agarda sexan os últimos por un período de tempo) queda unha fase no medio que moitos denominarían: vacacións dos estudiantes. Anos atrás tamén eu lle chamaría así, pero este ano non.

Partindo de que este ano é o meu último ano académico como estudante, pasaron cousas "diferentes" respecto os meus anteriores cursos, unha delas acababar os exames dentro do mes de Xuño! je
Pois ben, ese mesmo día deime conta de que non volvería ter clase e que a última xa fora na última semana do mes de Abril, mes no que remataron as clases para o meu curso por mor do practicum.

Realmente entre-péchase unha etapa da miña vida á espera do que aconteza en setembro. O que si está claro é que durante os meses que se atopan no medio, vivirei unha nova experiencia: concedéronme as prácticas de verán do Consello Social. Así que durante os meses de Xulio, Agosto, Setembro e unha semana de Outubro estarei tomando contacto co mundo empresarial no departamento de RR.HH dunha empresa ó pasar A Estrada (GALISEC). Toda unha nova experiencia e unha nova etapa na miña vida, pois será a primeira vez que tome contacto co mundo laboral dentro do meu ámbito de formación.

Polo tanto non terei as esperadas vacacións do estudiante, pero disfrutarei cada momento que teña libre e intentarei aproveitalo ao máximo, tede por seguro que será así, pois cando nos falta algo, unha vez que o conseguimos damoslle máis valor, igual que cando deixamos de telo ocorre o mesmo.

Agora con ánimo a afrontar a nova experiencia e disposta a aprender todo o que poida!!